باز باران بی ترانه میخورد بر روی شانه
یادم آرد بی کسی را
یادم آرد من که بودم با که بودم
از چه رو تنهای تنها گوشه ی شهری نشستم
یادم آرد دل غمین است آخر عشقت همین است
آه باران باز باران
گریه ی ابر بهاری
رفتی و تنها نشستم روزهای بیشماری
روزهایی سرد و تاریک در درون کوچه هایی سرد و تاریک
یادم انداخت کودک عشق تو بودم
کودکی دیوانه بودم مست بودم هست بودم
شیره ی جانم کشیدی کودکم را سر بریدی
رفتی و با جان دیگر پر کشیدی و پریدی
آه باران جان من را باز بستان باز بستان
باز بستان جان من را
اول آبی بود این دل ,آخر اما زرد شد
آفتابی بود,ابری شد, سیاه و سرد شد
آفتابی بود ,ابری شد , ولی باران نداشت
رعد و برقی زد ولی رگبار برگ زرد شد
صاف بود و ساده و شفاف ,عین آینه
آه این آیینه کی غرق غبار و گرد شد؟
هر چه با مقصود خود نزدیکتر می شد, نشد
هر چه از هر چیز و هر ناچیز دوری کرد,شد
هر چه روزی آرمان پنداشت,حرمان شد همه
هر چه می پنداشت درمان است,عین درد شد
درد اگر مرد است با دل راست رویارو شود
پس چرا از پشت سر خنجر زد و نامرد شد؟
سر به زیر و ساکت و بی دست و پا می رفت دل
یک نظر روی تو را دید و حواسش پرت شد
بر زمین افتاد چون اشکی ز چشم آسمان ناگهان این اتفاق افتاد :زوجی فرد شد بعد هم تبعید و زندان ابد شد در کویر عین مجنون از پی لیلی بیابانگرد شد کودک دل شیطنت کرده است یک دم در ازل تا ابد از دامن پر مهر مادر طرد شد
اواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق با سکوت بود صدا در گلو شکست
دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست
سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم
ان گریه های عقده گشاده در گلو شکست
ای داد کس به داغ دل باغ دل نداد
ای وای های های عزا در گلو شکست
ان روزهای خوب که دیدیم خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست
بادا مباد گشت و مبادا به باد رفت
ایا ز یاد رفت و چرا در گلو شکست
فرصت گذشت و حرف دلم نا تمام ماند
نفرین و افرین و دعا در گلو شکست
تا امدم با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا... در گلو شکست
سلام دوستان
اول از همه باید به خاطر این غیبت طولانی از همه شما عذر خواهی کنم و برای اینکه در این مدت من رو از یاد نبردید سپاس گزارم.......
برای شروعی دوباره یک شعر از محمد علی بهمنی در نظر دارم که امیدوارم بپسندید و برای ادامه حتما مطالب و دست نوشته هایی از خودم یا اشعاری از بزرگان رو تقدیم می کنم...........
من زنده بودم اما, انگار مرده بودم
از بس که روزها را تا شب شمرده بودم
یک عمر دور و تنها, تنها به جرم اینکه
او سرسپرده می خواست, من دل سپرده بودم
ده سال می شد آری, در ذره ای بگنجم
از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم
در آن هوای دلگیر, وقتی غروب می شد
گویی بجای خورشید, من زخم خورده بودم
وقتی غروب می شد, وقتی غروب می شد
کاش آن غروب ها را از یاد برده بودم
عطر نرگس،رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
آرزویم این است:
نتراود اشک در چشم تو هرگز،مگر از شوق زیاد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز
و به اندازه هر روز تو عاشق باشی
عاشق انکه تو را می خواهد
و به لبخند تو از خویش رها می گردد
و تو را دوست بدارد به همان اندازه
که دلت می خواهد
نه بخند , نه بگری
نه برقص, نه به سوگ من تنها بنشین
برو سهراب نگو:
روح من گاهی مثل سنگی سر راه حقیقت دارد
که در این عصر سیاه
باید با زر حقیقت طلبید
13/11/86
چی می تونم بگم وقتی خودم نمی دونم چه مرگمه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
دل من کودکی سبک سر بود
خود نمی دانم چگونه رامش کرد
او که می گفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم به جامش کرد؟
ز آنچه دادم به او مرا غم نیست
حسرت و اضطراب و ماتم نیست
غیر از آنکه پر نشد جایش
به خدا چیز دیگرم کم نیست
کو دلم؟کو دلی که برد و نداد؟
غارتم کرده داد می خواهد
دل خونین مرا چه کار آید؟
دلی آزاد و شاد می خواهم
دگرم آرزوی عشقی نیست
بی دلان را چه آرزو باشد
دل اگر باز می نالد
که هنوزم نظر به او باشد
او که از من پرید و ترکم کرد
پس چرا پس نداد آن دل را
وای بر من که مفت بخشیدم
دل آشفته حال غافل را
دو سال گذشت....
خیلی دوستت داشتم حتی حاضر بودم جونم و زندگیم و برات بدم....
افسوس که خیلی دیر غرورمون و کنار گذاشتیم...
خیلی دیر..............
و حالا....................!
یه قدم تو
یه قدم من
وای چه احساس قشنگی من و تو همیشه با هم
یه قدم تو
یه قدم من
یه دست تو
یه دست من
وای چه احساس قشنگی من و تو همیشه با هم
گل نیلوفر زیبا
گل پاک یار شکیبا
من برای تو می خونم با یه حس پاک و زیبا
عشقی مثل عشق مجنون
خاکی مثل دل ایدون
عشق نیلوفری من میخوامت قد یه دنیا
دوستای گلم یلداتون مبارک امیدوارم یلداتون بهاری باشه
خوش خبر باشی ای نسیم شمال
که به ما می رسد زمان وصال
ما لسلمی و من بذی سلم
این جیراننا و کیف الحال
عرصه بزمگاه خالی ماند
از حریفان و رطل مالامال
عغت الدار بعد عافیه
فاسالوا حالها عن الاطلال
سایه افکند حالیا شب هجر
تا چه بازند شبروان خیال
قصه العشق لا انفصام لها
فصمت هاهنا لسان مقال
ترک ما سوی کس نمی نگرد
آه از این کبریا و جاه و جلال
فی جمال الکمال نلت منی
ناله عاشقان خوش است بنال
یا بر ید الحمی حماک ا...
مرحبا مرحبا تعال تعال
خوشحال باشید تمام دشمنان شما مغلوب می شوند و دیگر آسیبی به شما نمی رسد و به شما نوید روزهای پیروزی و موفقیت داده می شود.
با تشکر از نیمای عزیز که توی این شب به یاد موندنی یه تفال به یاد موندنی به حافظ زد...........
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینه نازک تنهایی من...............
سلام به همه برو بچه های گل
ببخشید این چند وقت بهتون سر نزدم
سرم شلوغ بود. آخه نمی دونید که نمایشگاه نقاشی داریم
یعنی من و بچه های کلاسم
یه پنج شش تایی از کارای منم هست
خوشحال می شم اگه بیاین
مکان:تهران/خیابان شریعتی/نرسیده به پل سید خندان/پارک اندیشه/فرهنگسرای اندیشه
زمان:از شنبه ۱۲ آبان به مدت یک هفته به جز روز های تعطیل.
افتتاحیه:روز شنبه از ساعت ۳ تا ۶
در طول هفته از ۹ صبح تا ۷ شب
اگه از ۴ به بعد تشریف بیارید خودم هم هستم..........
منتظرتونم
